De vrouwen achter Chera
In Noord-Ghana wordt sheaboter al generaties lang gemaakt door vrouwen. Voor veel van hen is het een belangrijke bron van inkomen. Chera werkt rechtstreeks samen met een vaste vrouwengroep, zodat we weten met wie we werken - en zij weten waar ze aan toe zijn.
Wie zij zijn
Onze vrouwengroep bestaat uit vrouwen uit Chera, een gehucht op het platteland in Noord-Ghana. En ja – zíj vormen de inspiratie voor onze naam.
Chera is geen gemakkelijke plek om te wonen. Het ligt in een droog gebied waar landbouw het belangrijkste bestaansmiddel is. In het regenseizoen proberen gezinnen rond te komen van wat het land oplevert, wat door droogte en onvoorspelbare omstandigheden al voldoende uitdagingen met zich meebrengt. Tijdens het lange droge seizoen valt dit werk grotendeels weg en is betaalde arbeid schaars tot vrijwel afwezig.
Voorzieningen zijn beperkt en het grootste deel van het dagelijkse werk
– van het land tot het huishouden en de zorg voor kinderen – rust op de
schouders van vrouwen. Zeker in het droge seizoen ontbreekt het vaak
aan mogelijkheden om inkomen te verdienen.
Door dit gebrek aan perspectief trekken veel vrouwen uit het noorden naar
het zuiden, op zoek naar werk. Sommigen reizen alleen en belanden in onveilige
situaties, simpelweg omdat er thuis nauwelijks mogelijkheden zijn.
Door juist in Chera mogelijkheden te creëren, ontstaat een alternatief. Tijdens het droge seizoen, wanneer ander werk nóg schaarser is, biedt sheaboterproductie een stabiel inkomen. Wij zijn trots op onze vrouwen! Zij laten zien dat het mogelijk is om, stap voor stap, te bouwen aan een toekomst op de plek die je thuis noemt.
Wat samenwerking betekent voor hen
Voor veel vrouwen in Noord-Ghana is het maken van sheaboter al generaties lang onderdeel van het leven. Toch hebben zij weinig invloed op hoe en tegen welke prijs hun boter wordt verkocht.
In de traditionele sheahandel zijn vrouwen vaak afhankelijk van tussenpersonen. De inkoop is onregelmatig, de inkopers bepalen de prijs en nemen af wanneer het hen uitkomt. Door beperkte marktkennis, taalbarrières en het ontbreken van vaste afspraken hebben vrouwen weinig invloed op de voorwaarden. Zeker in de meest noordelijke plattelandsgebieden, zoals Chera, waar alternatieve inkomsten schaars zijn, zorgt dit voor een onzeker en wisselend inkomen.
Het werk is bovendien sterk seizoensgebonden. In het regenseizoen proberen gezinnen rond te komen van landbouw, ondanks de uitdagende omstandigheden. Tijdens het lange droge seizoen valt dat werk grotendeels weg en zijn mogelijkheden om inkomen te verdienen minimaal.
Door rechtstreeks samen te werken met de vrouwengroep in Chera verandert dit. Er zijn vaste afspraken over prijs en afname, waardoor vrouwen weten waar ze aan toe zijn. Die stabiliteit geeft rust en maakt investeren mogelijk – bijvoorbeeld in hulpmiddelen en machines die het werk minder zwaar maken en bijdragen aan constantere kwaliteit.
Een ander belangrijk onderdeel is het sociale aspect: de vrouwen komen dagelijks bij elkaar, eten samen, wisselen kennis uit en steunen elkaar. De fabriek trekt inmiddels ook vrouwen omliggende dorpen aan, die ook kansen voor zichzelf en hun gezinnen willen creëren.
Voor de vrouwen betekent de samenwerking meer zekerheid én perspectief. Zo ontstaat een product waar alle betrokkenen op kunnen vertrouwen – van maker tot gebruiker.
